Prace remontowe na nieczynnym kominie PGE Toruń trwały od sierpnia do połowy listopada br. Podstawowy zakres modernizacji obejmował przede wszystkim prace wynikające z wymogów prawa lotniczego, w tym: malowanie obowiązkowych czerwonych i białych pasów, wymianę oświetlenia tzw. przeszkodowego – nocnego, naprawę żelbetowego płaszcza komina, czyli jego zewnętrznej części oraz wykonanie zadaszenia komina, chroniącego go przed degradacją. Prace odbywały się z zastosowaniem technik alpinistycznych.

Nieczynny komin wpisał się na stałe w panoramę miasta i stanowi miejsce gniazdowania toruńskich sokołów wędrownych, których codzienne życie można oglądać online dzięki kamerze umieszczonej w gnieździe. PGE Toruń i PGE Energia Ciepła, od ponad 10 lat współpracują ze Stowarzyszeniem na Rzecz Dzikich Zwierząt „Sokół”, które opiekuje się nie tylko toruńskim sokołami wędrownymi, ale też gniazdującymi na kominach elektrociepłowni PGE Energia Ciepła w Gdyni i Lublinie.

Termin modernizacji komina uzgadniany była ze Stowarzyszaniem i prowadzony był z poszanowaniem dla życia sokołów wędrownych, a więc w okresie poza lęgowym.

 

- Grafika przedstawiająca wizerunek sokoła wędrownego była ostatnim etapem  prac renowacyjnych komina, będącego częścią starej ciepłowni węglowej. Jest ona podkreśleniem zielonej transformacji, którą prowadzi Grupa PGE i przekazem dla mieszkańców Torunia, że odeszliśmy od węgla, którego częścią był ten komin. Obecnie, zgodnie ze strategią Grupy PGE ogrzewamy Toruń wykorzystując niskoemisyjne paliwo gazowe w nowoczesnych urządzeniach, co pozytywnie wpłynęło na stan powietrza w mieście – mówi Robert Kowalski, prezes zarządu PGE Toruń.  

 

Transformacja technologii produkcji ciepła i energii elektrycznej z węglowej na gazową obniżyła średnio o 90% poziom emisji tlenków siarki, tlenków azotu i pyłów, co pozytywnie wpływa na jakość powietrza w Toruniu. Coroczne modernizacje sieci ciepłowniczej, zmiana lokalnych pieców węglowych, będących źródłem smogu, na ciepło sieciowe oraz programy wspierające przyłączanie budynków  do sieci ciepłowniczej powodują, że torunianie mogą oddychać czystym powietrzem.

Szkic muralu sokoła wędrownego o wymiarach 7,5 m x 15m został wykonany metodą przepróchy. Polega ona na przygotowaniu papieru z naniesionym konturem rysunku.

- Przeprócha musi być dokładnie zaplanowana, bo na dużą całość składają się dość małe elementy - kartony. Istotne jest tu zachowanie odpowiednich proporcji, bo skala obrazu jest ogromna, a z racji pracy na wysokości nie można  go  co chwile oglądać z odległości, jak w przypadku grafik na ścianach budynków - wyjaśnia Wojciech  Rokosz, malarz – muralista i wykonawca grafiki na toruńskim kominie. Prace przy muralu wymagały odpowiedniego sprzętu i przede wszystkim technik alpinistycznych przy zachowaniu wszelkich procedur bezpieczeństwa i to  stanowiło największą trudność. Cieszę się, że wszystko się udało i mural wygląda tak, jak został zaplanowany – dodaje Wojciech Rokosz.

W pierwszej fazie remontu,  komin był czyszczony strumieniem wody z pomp o ciśnieniu 500 bar (15 litrów na minutę). Dla porównania, w myjniach samochodowych korzysta się z pomp o ciśnieniu od 120 do 140 bar. Zastosowanie tak wysokiego ciśnienia podczas mycia komina umożliwiło usunięcie zanieczyszczeń bez konieczności stosowania detergentów. Na malowanie komina zużyto aż 7 ton farby.

Toruński nieczynny komin ma 225 m i został zbudowany w 1982 roku. Ma konstrukcję żelbetonu i jest najwyższą budowlą w regionie (9. kominem w Polsce pod względem wysokości).  Jest on częścią starej ciepłowni węglowej, która została wyłączona z użytkowania w momencie uruchomienia nowej elektrociepłowni gazowej (marzec, 2017 roku).

#Energetyczne ciekawostki z modernizacji nieczynnego komina PGE Toruń

  • Wysokość komina: 225 m
  • Średnica przy podstawie: 13,80 m
  • Średnica przy wylocie: 8,80 m
  • Liczba galerii komina: 6
  • Przy pracach remontowych  komina pracowało 10 osób z uprawnieniami alpinistycznymi.
  • Podczas remontu namalowano 7 pasów: czerwone i białe pasy o szerokości 25 metrów każdy, skrajne pasy są czerwone. Pasy zaczynają się od 50 metra; do 50 metra jest kolor jasnoszary.
  • Ilość zaprawy zużytej na remont płaszcza to około 2 ton. Najwięcej materiału zużyte zostało do wypełniania zarysowań. Znacznie więcej zużyto farby – było to około 7 ton.
  • Przy grafice pracowało łącznie 5 alpinistów i zużyto 100 litrów farby, sokoła malował jeden główny muralista a przepróchę wykonywały 4 osoby.
pgeenergiaciepla_site